HomeBlogMultimediaContactStatistieken

Georges (Joris) Vanbesien - Inleiding

7 april 2016 20:27 - Behaeghe Manu

De eerste reeks blogs gingen allemaal over de Familie Garcia maar nu willen we het even over een andere boeg gooien en de Familie Vanbesien aan bod laten.

We beginnen met een zesdelige reeks over Georges (Joris) Vanbesien, de oudste telg van Henri Vanbesien en Romanie Deblauwe.

Bij een bezoek aan het archief van het Klein Seminarie te Roeselare verkregen we enorm veel archiefmateriaal waardoor we het, te korte, leven van Georges Vanbesien best kunnen onderverdelen in volgende hoofdstukken:

  • Deel 1: Inleiding
  • Deel 2: Het Klein Seminarie
  • Deel 3: Rhetorica
  • Deel 4: De Lettergilde
  • Deel 5: De Zouaven van de paus
  • Deel 6: Tot zalig aandenken van Georges Vanbesien

Vandaag beginnen we dus met…


DEEL 1: Inleiding

In het verslag van het huwelijk van Gaspar en Joseph met Soledad en Manuela schreef de proost van La Juventud Antoniana dat Julian Garcia en zijn echtgenote het huwelijk van beide dochters uitstelden omdat ze het vertrek van hun beide dochters vreesden. Uiteindelijk zouden zij dan alleen achterblijven in Zarauz en vreesden zij de verre afstand tussen hen en hun dochters.  

Hetzelfde probleem stelde zich echter in Izegem alwaar beide ouders ook alleen zouden vallen moesten beide broers verhuizen. Ook al was het toen normaal dat de echtgenote ging wonen in de gemeente van haar echtgenoot, die daar ook meestal al werkzaam was, hier speelde nog een extra emotionele reden mee:  het verlies van hun beloftevolle en oudste zoon Georges (Joris) op  zeer jonge leeftijd.

Hieronder een kort overzicht en feiten over zijn levensloop:

  • Geboren op  08/05/1900 te Izegem  als eerste kind van Henri Vanbesien en Romanie Deblauwe. 
     
  • Georges doorliep zijn lagere school op de Broederschool (Sint Jozef College) te Izegem. 

 

  • Op 10 jarige leeftijd verloor hij zijn moeder, een leeftijd waar je je toch al bewust bent van wat dit betekent en misschien ook één van de ijkpunten in zijn leven die zijn latere keuzes bepaalden. Een jaar later hertrouwde zijn vader met Juliana Ledene en dit bleek voor de gehele familie de juiste oplossing. Georges en zijn stiefmoeder kwamen zeer goed overéén. Alle kinderen van Henri beschouwden haar als hun moeder, zonder hun echte moeder echter te vergeten. 
     
  • Na de lagere school gaat hij naar het Klein Seminarie te Roeslare voor zijn humaniora.
     
  • Op zijn 14de begint WOI. In het begin van deze oorlog vluchtte de familie met een stootkar, gevuld met hun belangrijkste goederen. Ver raakten ze echter niet. Aangekomen te Kruishoutem zag Henri in hoe hopeloos de situatie was en keerden zij terug naar huis. In deze korte tijdspanne was er echter al heel wat geplunderd uit hun leegstaand huis.

  • Georges moest ook naar het einde van de oorlog regelmatig onderduiken omdat hij opgeroepen werd door de Duitsers. Dit deed hij in Fabriek Neirinck, welke bijna loodrecht op zijn ouderlijk huis stond in de Pelichystraat.
     
  • Georges haalde de staande klok, die nu al meer dan 90 jaar meegaat in de familie, vanuit een boerderij in Ardooie naar het ouderlijk huis (Pelichystraat 15, Izegem) door middel van  een stootkar.

  • Na zijn humaniora blijft Georges aan het klein Seminarie: hij kiest voor de richting Wijsbegeerte en wil priester worden in navolging van zijn grote voorbeelden.
     
  • Onder invloed van de "Vlaamse" priesters die les gaven te Roeselare veranderd Georges zijn naam in de Vlaamse versie: Joris.

  • Begin 1922 echter werd Georges ernstig ziek, tuberculose werd vastgesteld, en op 11/3/1922 overlijdt hij thuis op 21-jarige leeftijd.
     
  • Gaspar Vanbesien, zijn broer, ontwierp het graf wat nu nog steeds te Izegem aanwezg is. Later werden zijn vader en stiefmoeder bijgeplaatst.
     
  • Dit voortijdige afscheid brak een jong en beloftevol leven af, wie weet wat Georges nog allemaal had kunnen bereiken.We kunnen met zekerheid zeggen dat het afscheid van hun zoon/broer diepe indrukken naliet bij zijn naaste familie  en hen zeer beïnvloed heeft in hun verdere levenswandel.